Terwijl EA bij de release van NFS: Shift eerder dit jaar uitpakte met sterke punten zoals realisme en oogverblindend graphics, legt het bij Nitro de nadruk op het klassieke arcadegevoel en dat merk je ook wel. Zo is van een verhaal al helemaal geen sprake en telt de game slechts twee speltypes, een Carrière- en een Arcade-mode. Terwijl je in de Arcade-mode vrij kan racen, begin je in de Carrière-mode als een onbeduidende racer met het budget van een dakloze en met een gammel wrak op vielen, maar al snel rijd je jezelf in de schijnwerpers en neemt de game je mee op wereldreis naar vijf verschillende steden om het uiteindelijk op te nemen tegen 's werelds beste coureurs in een Grand Prix. Deze mode kan je spelen in drie cups, die elk een verschillende categorie van wagens (A-, B- en C-klasse) vertegenwoordigen. Je begint met de trage stadswagens van de C-klasse, waarna je vervolgens aan de slag mag met de betere prestatiewagens van de B-klasse om uiteindelijk de wereld ook te veroveren met de ware racemonsters van de A-klasse.

Wat verder ook erg arcade en retro aanvoelt, is het beloningssysteem waarbij je sterren moet verzamelen. In elke stad kan je per event maximaal vijf sterren verdienen door goed te presteren in races die onderverdeeld zijn in zes verschillende speltypes: drag-, drift-, tijd- en circuitraces, aangevuld met team- eliminatieraces. Deze sterren krijg je toegewezen op basis van je eindpositie en je kan er extra bijverdienen door een bepaald aantal stijlpunten te verzamelen of binnen de gevraagde tijdslimiet de eindmeet te bereiken. Als je er voldoende verzameld hebt, krijg je toegang tot nieuwe evenementen, steden, auto's en wagenonderdelen, waardoor je sneller geneigd zal zijn om een race nog eens over te doen om toch die extra ster te behalen. Het arcadegevoel wordt verder ook opgewekt door de Power-ups die je tijdens de race kan oppikken. Een moersleutel kan je gebruiken om je wagen eenmalig te repareren, terwijl je de politiepenning dan weer kan gebruiken om die irritante politiejeeps op de racer voor je af te sturen.

Schudden voor snelheidsduivels
Zoals de naam al doet vermoeden speelt het gebruik van de explosieve brandstof nitromethaan of kortweg nitro een grote rol tijdens de races. Je beschikt namelijk over een nitrotank die je kan vullen door je snelheidsmeter tot het uiterste te dwingen of stijlvol door de bochten te scheuren. De opgespaarde nitro kan je vervolgens gebruiken voor een fikse snelheidsboost door met je Wii Remote op en neer te schudden en je zal merken dat je dit ook wel echt nodig zal hebben om de eerste plaats op het podium te veroveren. Hier sta je wel voor de tactische keuze om of de nitro voortdurend op te gebruiken of om wat langer te wachten tot de tank helemaal gevuld is om zo een extra snelheidsbonus te krijgen en tegen duizelingwekkende snelheden je tegenstanders van de weg te rijden. Wanneer je echter te veel schade oploopt, wordt het niet gevulde deel van je nitrotank geblokkeerd en kan je deze niet meer opnieuw vullen totdat je jouw wagen repareert. De toevoeging van nitro zorgt voor een verfrissende race-ervaring, maar niet al te veel tegen je tegenstander en de vangrails knallen is dus de boodschap.

EA had na de vele klachten over Nitro's voorganger NFS: Undercover aangekondigd een geschiktere stijl voor de Wii te voorzien en heeft daad ook bij woord gevoegd. Een groot pluspunt van deze game is onder meer de uitstekend uitgewerkte en erg vlotte besturing. Naast met het Wii Wheel en de combinatie van de Wii Remote met de Nunchuck, kan je de game ook simpelweg met alleen de Wii Remote spelen, hetgeen verrassend genoeg erg goed werkt. Door die eenvoudige besturing verlaagt de game gevoelig de instapdrempel voor de onervaren gamer en zo zal je beste vriend, broer of moeder de controles in geen tijd onder de knie hebben. Ook grafisch ziet Nitro er met zijn aparte stijl uiterst degelijk uit, maar door de hele 'arcade look' heeft de game op enkele vlakken wel duidelijk wat moeten inleveren. Zo voel je zo goed als geen verschil tussen het besturen van de verschillende type wagens, die er overigens niet erg realistisch uitzien, gedraagt de AI zich bij momenten niet al te snugger en oogt het schademodel wel erg simplistisch met steeds exact dezelfde deuken en barsten die in je carrosserie verschijnen.

King of the city
Een grote uitblinker van Nitro is het grote aantal aanpassingsmogelijkheden, waarbij je jouw creativiteit de vrije loop kan laten gaan. Niet enkel heb je tientallen verschillende wagenonderdelen ter je beschikking, je kan ook zelf je eigen stickers creëren om je wagen een persoonlijk touch te geven. De keerzijde van de medaille is hier echter dat je met je handen van onder de motorkap moet blijven en helemaal geen prestatieverbeterende aanpassingen kan doen aan je geliefde vierwieler waardoor je voortdurend auto's zal moeten verkopen om geld te hebben voor snellere wagens. Een andere unieke feature van de game is het 'taggen' van de parcours: wanneer je aan kop staat wordt de omgeving rondom je bespoten met jouw persoonlijk 'tag' en graffiti, die je tevens volledig zelf kan ontwerpen. Buiten dat je er wat extra stijlpunten mee kan verdienen, heeft deze graffiti niet echt een specifiek nut, maar het voelt gewoon heerlijk aan om door een stad te vlammen en jouw tag overal te zien verschijnen. Tijdens de races kan je overigens genieten van een erg toepasselijke en uitgebreide tracklist met aanstekelijke beats van onder meer Dizzee Rascal, de Crookers, de Bloody Beetroots, LMFAO en Placebo.

Verder kan je offline met maximaal drie andere vrienden achter het stuur kruipen om voor eens en altijd uit te maken wie de echte snelheidskoning is. Een handige optie hierbij is dat je er niet enkel in de Arcade mode, maar ook tijdens de Carrière mode een vriend kan bijhalen om naast je in de zetel te ploffen en mee aan de startlijn te verschijnen. Een online multiplayer is wederom niet van de partij en die hadden we er nochtans graag bijgezien, want met slechts een vijftiental parcours en een tamelijk lage moeilijkheidsgraad zit je namelijk relatief snel door de game heen.